Toepassing

Titanium dioxide is een poedervormige stof, die in veel verschillende consumentenproducten meestal als witte kleurstof wordt gebruikt. Denk bijvoorbeeld aan zonnebrand, latexverf of tandpasta. De chemische stof zorgt ervoor dat een product wit kleurt. In zonnebrandproducten wordt de stof ook gebruikt als UV-filter. Het beschermt je huid dan tegen schadelijke UV-straling van de zon. Titanium dioxide kan ook in textiel zitten, zoals UV-beschermende (zwem)kleding, outdoor (sport)kleding of in de bekleding van autostoelen of banken of in gordijnen. Hier werkt de stof ook als UV-filter; het houdt de UV-straling tegen en zorgt ervoor dat het textiel niet snel verkleurt door het zonlicht. Ook kan titanium dioxide vanwege de antibacteriële werking worden toegepast.

Op staat titanium dioxide vaak aangeduid als CI 77891.Titanium dioxide wordt ook gebruikt in medicijnen en voedingsmiddelen zoals snoep, koffiecreamer, bak- en taartdecoratieproducten en witte sauzen. Bij voedingsmiddelen staat titanium dioxide op de verpakking in de ingrediëntenlijst vaak vermeld als E171.

Actuele stand van zaken

Witte kleur

Als een product titanium dioxide bevat dan wordt het product wit. Een bekend voorbeeld hiervan is zonnebrand met titanium dioxide. Als je die op je huid smeert, blijft er een witte waas achter. Een ander voorbeeld is witte latexverf. Titanium dioxide maakt de verf wit.

Wettelijk maximum

Voor persoonlijke verzorgingsmiddelen die je op de huid smeert, geldt dat er een wettelijk maximum zit aan de hoeveelheid titanium dioxide die erin mag zitten. Dat maximum is 25%. Voor witte latexverf geldt dat de verf voor maximaal 30% uit titanium dioxide mag bestaan.

Wat is het verschil tussen titanium dioxide en titanium dioxide nano?

Titanium dioxide heeft een kenmerkende witte kleur. Dit komt doordat de stof bestaat uit deeltjes met een bepaalde grootte. Wanneer titanium dioxide uit kleinere deeltjes bestaat wordt de term ‘(nano)’ toegevoegd. Deze kleine titanium dioxide (nano) deeltjes geven geen witte kleur maar zijn wel geschikt als UV-filter. De toevoeging “(nano)” moet erbij staan erbij als de stof voor meer dan de helft uit dergelijke kleine deeltjes bestaat. Deze toevoeging kan je altijd terug vinden op het etiket. In bijvoorbeeld zonnebrand kan zowel titanium dioxide zitten als titanium dioxide (nano). In het eerste geval wordt je huid een beetje wittig na het insmeren, met nano titanium dioxide gebeurt dit niet. Met nano titanium dioxide kun je in zonnebrand een hogere beschermingsfactor (SPF) bereiken dan met gewone titanium dioxide. De nanovorm van titanium dioxide zit vaak ook in UV-werend textiel.

Niet in sprays

In zonnebrand spray vind je geen titanium dioxide (nano). Zonnebrand sprays produceren hele kleine druppels die je gemakkelijk inademt en zo in je longen krijgt. Onder wetenschappers is nog discussie over hoe risicovol het inademen van titanium dioxide (nano) is. Daarom mogen sprays vooralsnog geen titanium dioxide bevatten. Er is geen voor het op de huid smeren van titanium dioxide want titanium dioxide wordt niet door de huid opgenomen en komt dan dus niet in het lichaam terecht.

Inslikken van titanium dioxide

Titanium dioxide (zonder de toevoeging ‘nano’) kan ook voor een deel uit nanodeeltjes bestaan. Deze ontstaan bij de productie. Daardoor kun je bijvoorbeeld via medicijnen en voedsel wel titanium dioxide nanodeeltjes binnen krijgen. Bovendien slikken kleine kinderen vaak hun tandpasta in, die titanium dioxide kan bevatten. Onder wetenschappers is nog discussie over de eventuele risico’s hiervan. Er is aangetoond dat titanium dioxide nanodeeltjes slecht verwijderd worden uit het lichaam en zich daardoor in weefsels kunnen ophopen. Deze ophoping betekent niet automatisch dat er een gezondheidsrisico is, maar wel dat hier goed door wetenschappers naar gekeken moet worden.

Risico toelichting

Bij zijn consumentenproducten met titanium dioxide erin voor zowel baby’s als kinderen en volwassenen. Voor een uitspraak over de mogelijke gezondheidsrisico’s na het inslikken van titanium dioxide in bijvoorbeeld voedingsproducten en voedingssupplementen is meer informatie nodig over de opname in het lichaam, eventuele ophoping in weefsels en mogelijke schadelijkheid.