Relevant voor

Toepassing

Titaniumdioxide is een poedervormige stof die in veel verschillende consumentenproducten meestal als witte kleurstof wordt gebruikt. Denk bijvoorbeeld aan zonnebrand, latexverf of tandpasta. De chemische stof zorgt ervoor dat een product wit kleurt. In zonnebrandproducten wordt de stof ook gebruikt als UV-filter. Het beschermt je huid dan tegen schadelijke UV-straling van de zon. Titaniumdioxide kan ook in textiel zitten, zoals UV-beschermende (zwem)kleding, outdoor (sport)kleding of in de bekleding van autostoelen of banken of in gordijnen. Hier werkt de stof ook als UV-filter; het houdt de UV-straling tegen en zorgt ervoor dat het textiel niet snel verkleurt door het zonlicht. Ook kan titaniumdioxide vanwege de antibacteriële werking worden toegepast.

Op staat titaniumdioxide vaak aangeduid als CI 77891. Titaniumdioxide wordt ook gebruikt in medicijnen en voedingsmiddelen zoals snoep, koffiecreamer, bak- en taartdecoratieproducten en witte sauzen. Bij voedingsmiddelen staat titaniumdioxide op de verpakking in de ingrediëntenlijst vaak vermeld als E171.

Actuele stand van zaken

Witte kleur

Als een product titaniumdioxide bevat dan wordt het product wit. Een bekend voorbeeld hiervan is zonnebrand met titaniumdioxide. Als je die op je huid smeert, blijft er een witte waas achter. Een ander voorbeeld is witte latexverf. Titaniumdioxide maakt de verf wit.

Wettelijk maximum

Voor persoonlijke verzorgingsmiddelen die je op de huid smeert, geldt dat er een wettelijk maximum zit aan de hoeveelheid titaniumdioxide die erin mag zitten. Dat maximum is 25%. Voor witte latexverf geldt dat de verf voor maximaal 30% uit titaniumdioxide mag bestaan. 

Wat is het verschil tussen titaniumdioxide en titaniumdioxide [nano]?

Titaniumdioxide heeft een kenmerkende witte kleur. Dit komt doordat de stof bestaat uit deeltjes met een bepaalde grootte. Wanneer titaniumdioxide uit kleinere deeltjes bestaat wordt de term ‘(nano)’ toegevoegd. Deze kleine titaniumdioxide (nano) deeltjes geven geen witte kleur maar zijn wel geschikt als UV-filter. De toevoeging “(nano)” moet erbij staan erbij als de stof voor meer dan de helft uit dergelijke kleine deeltjes bestaat. Deze toevoeging kan je altijd terug vinden op het etiket. In bijvoorbeeld zonnebrand kan zowel titaniumdioxide zitten als titaniumdioxide (nano). In het eerste geval wordt je huid een beetje wittig na het insmeren, met nano titaniumdioxide gebeurt dit niet. Met nano titaniumdioxide kun je in zonnebrand een hogere beschermingsfactor (SPF) bereiken dan met gewone titaniumdioxide. De nanovorm van titaniumdioxide zit vaak ook in UV-werend textiel.

Niet in sprays

In zonnebrand spray vind je geen titaniumdioxide (nano). Zonnebrand sprays produceren hele kleine druppels die je gemakkelijk inademt en zo in je longen krijgt. Onder wetenschappers is nog discussie over hoe risicovol het inademen van titaniumdioxide (nano) is. Daarom mogen sprays vooralsnog geen titaniumdioxide bevatten. Er is geen voor het op de huid smeren van titaniumdioxide want titaniumdioxide wordt niet door de huid opgenomen en komt dan dus niet in het lichaam terecht.

Inslikken van titaniumdioxide

Titaniumdioxide (zonder de toevoeging ‘nano’) bestaat ook voor een deel uit nanodeeltjes. Deze ontstaan bij de productie. Daardoor kun je bijvoorbeeld via medicijnen en voedsel wel titaniumdioxide nanodeeltjes binnen krijgen. Ook tandpasta bevat vaak titaniumdioxide, en kleine kinderen slikken vaak hun tandpasta in.. Onder wetenschappers is nog discussie over de eventuele risico’s hiervan. Van de titaniumdioxide die je inslikt wordt maar een heel klein deel opgenomen. Wel is aangetoond dat het deel dat wordt opgenomen wordt in je lichaam, slecht verwijderd wordt en zich daardoor in weefsels kan ophopen. Deze ophoping betekent niet automatisch dat er een gezondheidsrisico is, maar wel dat hier goed door wetenschappers naar gekeken moet worden.

Risicotoelichting

Bij zijn consumentenproducten met titaniumdioxide erin voor zowel baby’s als kinderen en volwassenen. Let wel op dat je deze producten niet inslikt.  

Over de mogelijke gezondheidsrisico’s na het inslikken van titaniumdioxide, bijvoorbeeld via tandpasta, voedingsmiddelen en voedingssupplementen kan nog geen uitspraak gedaan worden. Daarvoor meer informatie nodig over de opname in het lichaam, eventuele ophoping in weefsels en mogelijke schadelijkheid.