In het kort.
Zinkoxide is een wit poeder. Het is een dat bestaat uit zink en zuurstof. In de natuur kan zinkoxide ontstaan door verbranding van het metaal zink. Zinkoxide voor gebruik in producten wordt meestal op een andere manier, in een fabriek gemaakt. Zinkoxide zit bijvoorbeeld in veel verschillende persoonlijke verzorgingsproducten als UV-filter, kleurstof of huidverzachter. Bij zijn producten met zinkoxide .
Waarom zit deze stof in producten?.
In persoonlijke verzorgingsproducten, ook wel genoemd, kan zinkoxide als UV-filter, als kleurstof of als huidverzachter gebruikt worden:
UV-filter: Het kan goed licht opnemen en beschermt daardoor je huid tegen schadelijke UV-straling. Je huid neemt zinkoxide bijna niet op. Zinkoxide blijft dus op je huid liggen en vormt zo een laagje dat UV-straling tegenhoudt. Voorbeelden van producten waar het als UV-filter gebruikt wordt zijn zonnebrandproducten en huidcrèmes.
Kleurstof: Als kleurstof geeft het persoonlijke verzorgingsproducten een witte kleur. Bij zonnebrandcrème kan er bijvoorbeeld een wit laagje op je huid achterblijven. Als zinkoxide als kleurstof in een product zit, staat het op de verpakking als CI 77947 of CI white 4.
Huidverzachter: Ook zorgt zinkoxide ervoor dat producten de huid verzachten. Dit is bijvoorbeeld het geval bij douchegel, deodorant en talkpoeder.
Daarnaast zit zinkoxide in andere producten als essentieel mineraal (voedingssupplementen), als UV-filter (UV-beschermende kleding), als antibacteriële stof (tandheelkundig cement), als vulmiddel (rubber, ballonnen en keramiek), als middel tegen roest of als middel om schimmels te bestrijden (tandheelkundig cement). Afhankelijk van de functie van zinkoxide in een product, kan zinkoxide soms aanwezig zijn in een product in de vorm van nanodeeltjes. Op de verpakking staat dit dan als zinkoxide (nano).
Is deze stof veilig?.
Bij normaal gebruik zijn producten met zinkoxide veilig.
Meer informatie.
Wat zegt de wet over zinkoxide?
Zinkoxide mag in cosmetica als kleurstof en als UV-filter worden gebruikt. Volgens de wet mogen UV-filters in zonnebrandproducten uit maximaal 25% zinkoxide bestaan. Dit staat in de Europese Cosmeticaverordening (1223/2009/EG).
Wat is het verschil tussen zinkoxide en zinkoxide (nano)?
Zinkoxide heeft een witte kleur. Als zinkoxide uit kleinere deeltjes bestaat, voegen producenten de term ‘(nano)’ op het etiket toe. Dit moet erbij staan als de stof voor meer dan de helft (>50%) uit zulke kleine deeltjes bestaat. Deze kleine zinkoxide (nano)deeltjes laten geen wit laagje achter, maar zijn wel geschikt als UV-filter.
In zonnebrandproducten kan zowel zinkoxide als zinkoxide in nanovorm zitten. Door zinkoxide wordt je huid een beetje wit na het insmeren en door nano zinkoxide gebeurt dit niet. Zonnebrandproducten met nano zinkoxide kunnen een hogere beschermingsfactor (SPF) bereiken dan zonnebrandproducten met gewoon zinkoxide. Er zijn maar bepaalde vormen van nanodeeltjes van zinkoxide toegestaan in cosmetica. Dit staat in de wet.
Zinkoxide zit niet in sprays
In sprays mag geen zinkoxide of zinkoxide in nanovorm zitten. Bij het gebruik van sprays, zoals zonnebrandspray, komen hele kleine druppeltjes vrij. Deze adem je makkelijk in en krijg je zo in je longen. Onder wetenschappers is er nog discussie over hoe risicovol het inademen van zinkoxide en zinkoxide in nanovorm is. Als je zinkoxide in nanovorm op je huid smeert, komt de stof bijna niet in het lichaam terecht. De huid neemt de stof bijna niet op. Dan vormt zinkoxide in nanovorm geen voor de gezondheid.